الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

536

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

قرائت نماز چنان است كه لهيب و شرارهء آتش را به همان اندازه كه صداى شخص مىرسد از او دور مىكند و براحتى از پل صراط مىگذرد و با وارد شدن به بهشت شادمانى بسيار به او دست مىدهد . همچنين پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هر كس نماز عشاء و نماز صبح را با جماعت بگزارد ، در پناه خداى عز و جل قرار مىگيرد . « 1 » ( 1 ) امام باقر ( ع ) فرموده است ، از همسايگان مسجد كه نماز خود را در مسجد نگزارند ، نمازشان پذيرفته نيست ، مگر آنكه بيمار و گرفتار باشند . « 2 » ( 2 ) مجلس چهل و ششم در فضيلت مساجد ( 3 ) خداوند متعال در آيهء يك صد و بيست و هفت سورهء بقره فرموده است « هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل ديوارهاى كعبه را برافراشتند و عرضه داشتند پروردگارا از ما بپذير كه تو شنوا و دانايى . » و در آيهء هيجدهم سورهء توبه فرموده است « همانا فقط كسانى كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده ، نماز را بر پا مىدارند و زكات را مى - پردازند و از كسى جز خدا نمىترسند و مساجد را آباد مىكنند و شايد كه ايشان از هدايت يافتگان باشند . » ( 4 ) بدان كه اين آيه را شأن نزول و داستانى است : يكى از سران قريش اسير مسلمانان شد . گروهى از مسلمانان او را سرزنش كردند كه كافر است و قطع پيوند خويشاوندى كرده است و مشركان را در جنگ با پيامبر ( ص ) و مسلمانان يارى داده است . آن مرد گفت : چرا فقط معايب ما را برمىشمريد و كارهاى پسنديده ما را نمى - گوييد ؟ گفتند : كارهاى پسنده شما چيست ؟ گفت : ما مسجد الحرام را آباد مىداريم ، پرده دار كعبه‌ايم ، اسيران را آزاد مىكنيم ، اشخاص خائف و ترسان را امان مىدهيم و عهده‌دار سقايت حاجيانيم و خداوند متعال ، آيهء هفدهم سورهء توبه را نازل فرمود كه در آن مىفرمايد « مشركان را كه خود گواهى بر كفر خويش مىدهند نرسد كه مساجد را آباد دارند . اعمال آنان تباه است . » و سپس فرموده است « همانا فقط آباد كردن

--> ( 1 ) . اين روايت هم از قول حضرت صادق و از همان منبع در همان صفحهء محجة البيضاء آمده است . م . ( 2 ) . در صفحهء 103 من لا يحضره الفقيه و به نقل از آن در صفحهء 342 جلد اول محجة البيضاى فيض كاشانى آمده است . م .